البقرة

(Ey Peygamber!) Yahudilere şöyle de: "Eğer ahiret yurdundaki cennet diğer insanların değil de yalnızca sizin gireceğiniz bir yerse; o zaman ölümü temenni edip isteyin ki bu makama bir an önce ulaşasınız! Şayet bu iddianızda doğru söyleyenler iseniz, böylece bu dünya hayatının dert ve yükünden rahata kavuşmuş olursunuz."

Yaşamış oldukları bu dünya hayatında Allah'ı inkâr ettikleri, resûllerini yalanladıkları ve kitaplarını tahrif ettikleri için ölümü kesinlikle temenni edemezler. Allah onlardan olan zalimleri de diğer zalimleri de en iyi bilendir. Herkese, ameline göre karşılığını verecektir.

(Ey Peygamber!) Sen, dünya hayatı ne kadar zelil ve hakir olursa olsun Yahudileri bu hayata en düşkün olan kimselerden bulursun. Onlar bu dünya hayatına, yeniden dirilmeye ve hesaba iman etmeyen müşriklerden de daha düşkündürler. Oysaki onlar yeniden dirilmeye ve hesaba iman eden kitap ehli kimselerdi. Onlardan her biri bin yıl yaşamaktan hoşlanır. Onların ömürleri ne kadar uzun olursa olsun, Allah'ın azabından onları uzaklaştıracak değildir. Allah onların amellerinden haberdardır ve bütün yaptıklarını görür. Yaptıklarından hiçbir şey O'na gizli kalmaz ve onlara, yaptıklarının karşılığını verecektir.

(Ey Peygamber!) Yahudilerden olup "Cebrail, meleklerden olan düşmanımızdır" diyenlere de ki: "Kim Cebrail'e düşmanlık yapıyorsa bilsin ki geçmişte inen Tevrat ve İncil gibi ilahî kitapları doğrulayan Kur'an'ı Allah'ın izniyle senin kalbine o indirmiştir. İnsanları hayra yöneltmiş ve Allah'ın müminler için hazırladığı nimetleri onlara müjdelemiştir. Kim bu vasıf ve amellere sahip olana düşmanlık yapıyorsa, o kimse dalalet ehlindendir."

Her kim Allah'a, meleklerine, resûllerine ve Allah'a yakın olan bu iki meleğe; Cebrail'e ve Mikâil'e düşman olursa, bilsin ki Allah da onların ve onların dışındaki kâfirlerin düşmanıdır. Allah kimin düşmanı olursa, şüphesiz ki o kimse apaçık hüsranla dönecektir.

Ant olsun ki (ey Peygamber!) Biz sana, getirdiğin vahiy ve peygamberlikte doğru olduğunu bildiren apaçık işaretler indirdik. Apaçık ve aşikâr olan bu şeyleri ancak Allah'ın dininden çıkanlar inkâr eder.

Yahudilerin kötü hallerinden biri de onlardan ne zaman bir söz alınsa -bu alınan sözler arasında Tevrat'ta Muhammed sallallahu aleyhi ve sellem'in peygamberliğine iman etmeye delalet eden husus da bulunmaktadır- onlardan bir grup bu sözü bozdular. Yahudilerin büyük çoğunluğu Allah Teâlâ'nın indirdiklerine hakikaten iman etmezler. Çünkü iman, verilen sözü yerine getirmeye sevk eder.

Muhammed sallallahu aleyhi ve sellem onlara Tevrat'ta vasfedilen niteliklere uygun bir resûl olarak geldiğinde, onlardan bir grup, onun delalet ettiği bu şeyden yüz çevirdi. Ondaki hak ve doğru yoldan istifade etmeyi umursamayan cahilin durumuna benzeyerek, önemsemeyip arkalarına attı.