الصافات

Bana, inkâr ederek ve alay ederek "Ey dostum! Sen ölülerin tekrar dirilmesini doğruluyanlardan mısın?" derdi.

"Biz ölüp toprak ve kemik yığını haline geldiğimiz zaman yeniden diriltilecek ve dünyada yapmış olduğumuz amellerimizden dolayı hesaba mı çekileceğiz?"

Müminin dostu, cennette olan arkadaşlarına, "Ölümden sonra tekrar dirilmeyi inkâr eden cehenneme giren dostuma bakar mısınız? Hâli ne oldu?" dedi.

Bunun üzerine dönüp bakar ve o arkadaşını yanan ateşin ortasında görür.

"Allah'a yemin olsun ki sen beni küfretmeye ve ölümden sonra tekrar dirilmeyi inkâr etmeye davet ederek neredeyse beni de cehenneme girmekle helak edecektin?" der.

"Eğer Allah'ın iman etme ve onda beni muvaffak kılma hidayeti olmasaydı, mutlaka ben de senin gibi cehennem azabına getirilenlerden olurdum."

Cehennemlik olan arkadaşıyla konuşmasını bitirdikten sonra, cennetlik olan arkadaşlarına yönelerek şöyle dedi:

Cennetlik olan bizler bundan sonra artık ölmeyeceğiz.

Dünya hayatındaki ilk ölümden sonra artık bir daha ölmeyeceğiz. Bilakis cennette ebedî kalacağız. Bizler kâfirler gibi azaba uğrayanlardan olmayacağız.

Rabbimizin -cennete girme ve cehennemden de korumuş olma- mükâfatı hiç şüphesiz ki eşi benzeri olmayan en büyük zaferdir.

Çalışıp amel edenlerin işte bu büyük mükâfatı elde etmek için çalışıp amel etmesi gerekir. Muhakkak kazançlı ticaret budur.

Yüce Allah'ın kendisine ihlas ve itaat ile ibadet eden kulları için hazırladığı zikri geçen bu nimetler mi makam ve ikram bakımından daha üstün ve hayırlıdır yoksa Kur'an'da melun olduğu belirtilmiş ve ne şişmanlatan ne de açlığı gideren kafirlerin yiyeceği zakkum ağacı mı?

Şüphesiz biz bu ağacı, küfür ve günahlarla kendilerine zulmedenler için bir fitne kıldık. Öyle ki onlar, "Muhakkak ateş ağaçları yakıp kül eder, ağaçların orada bitmesi imkânsızdır." derlerdi.

Şüphesiz zakkum ağacı, pis yerde biten kötü bir ağaçtır ve cehennemin dibinin derinliklerinden çıkar.

Zakkum ağacından çıkan meyve şeytanların başları gibi çirkin görünümlüdür. Şeklinin çirkinliği, haliyle kendisinden haber verilenin çirkin olduğuna işaret eder. Bundan maksat, onun meyvesinin tadının pis olduğudur.

Şüphesiz kâfirler bu ağacın acı ve çirkin meyvesinden yerler ve boş olan karınlarını bununla doldururlar.

Sonra onlar zakkum ağacından yediklerinin üzerine sıcak iğrenç bir karışım içerler.

Bundan sonra da cehennem azabına dönerler. Böylece bir azaptan başka bir azaba geçerler.

Gerçekten o kâfirler, babalarını hidayet yolundan sapmış kimseler olarak bulmuşlardı. Delile dayanarak değil onları taklit ederek onları örnek aldılar.

Onlar, sapıklıkta babalarının izinden süratle koşturuyorlardı.

Ey Resûl! Haktan ilk sapan senin ümmetin değil. Ant olsun, onlardan önce, eski milletlerin çoğu sapıklığa düştü.

Ant olsun ki önceki ümmetlere, onları Allah'ın azabından korkutan resûller göndermemize rağmen onlar yine de Allah'ı küfr/inkar ettiler.

Ey Resûl! Resûllerinin uyardığı ama o uyarılara icabet etmeyen kavimlerin sonlarının nasıl olduğuna bir bak. Şüphesiz onların, küfürleri ve resûllerini yalanlamaları sebebiyle sonları cehenneme girip orada ebedî kalmak oldu.

Ancak Yüce Allah'ın ihlaslı bir şekilde iman etmeyi muvaffak kıldığı kulları bundan müstesnadır. Şüphesiz bu kullar, yalanlayıcı kâfirlerin sonları olan azaptan kurtuluşa eren kimselerdir.

Peygamber olarak görevlendirdiğimiz Nuh, kendisini yalanlayan kavmine beddua ettiği zaman, doğrusu Biz onlara olan duasını süratli bir şekilde kabul ettik.

Şüphesiz onu, ailesini ve onunla birlikte olan müminleri kavminin eziyetinden ve kavminin kâfir olanlarına gönderilen büyük tufanda boğulmaktan kurtarmıştık.