الأعراف

Mûsâ, Rabbi ile münacat etmesinin ardından, buzağıya tapmalarından dolayı kavmine karşı öfke ve üzüntü ile gelerek onlara şöyle dedi: "Ey kavmim! Ben sizden ayrılıp gittikten sonra ardımdan hak yoldan sapmanız sizi helake götüren ne kötü bir haldir! Beni beklemekten bıktınız da buzağıya ibadet etmeye mi yöneldiniz?" Mûsâ üzüntüsünün ve öfkesinin şiddetinden dolayı taşımış olduğu Tevrat'ın levhalarını yere attı. Kardeşi Harun'un, kavmiyle birlikte kalıp onların buzağıya ibadet ettiklerini gördüğü halde değiştirmemesine (öfkelenerek) kardeşinin saçını ve sakalını tutup kendine doğru çekti. Harun bunun üzerine Mûsâ'dan özür dileyerek ve şefkatli olmasını isteyerek dedi ki: "Ey anamın oğlu! Kuşkusuz bu kavim beni zayıf sayarak küçümsediler ve neredeyse beni öldüreceklerdi. Beni düşmanları sevindirecek cezayla cezalandırma ve bana olan öfken sebebiyle beni Allah'tan başkasına ibadet eden bu zalim kavimle bir tutma!"

Mûsâ, Rabbine dua ederek şöyle dedi: "Ey Rabbim! Beni ve kardeşim Harun'u bağışla, bizi rahmetine al. Rahmetin her tarafımızı kuşatsın. Ey Rabbim! Zira Sen her merhamet sahibinden daha merhametlisin."

Şüphesiz buzağıyı ibadet edilen ilah edinen kimselere Rableri tarafından bu dünyada şiddetli bir gazap ve aşağılanma erişecektir. Bu, Rablerini öfkelendirdikleri ve önemsemedikleri içindir. İşte Biz, Allah'a böyle yalanlar uyduranları bunun gibi cezalarla cezalandırırız.

Ey Resûl! Allah'a karşı şirk koşarak günah işleyip kötülük yapanlar, bunların ardından Allah'a tövbe ederek iman ederlerse, kuşkusuz senin Rabbin bu tövbeden ve şirkten imana, günahlardan itaatlere döndükten sonra onların günahlarını örterek bağışlar ve onlara karşı çok merhamet eder.

Mûsâ aleyhisselam, öfkesi yatışıp sakinleşince, öfkesi sebebiyle atmış olduğu levhaları tekrar aldı. Bu levhalar sapıklıktan hidayete kavuşmayı, hakkın açıklanmasını, Rablerinden ve azabından korkan kimseler için rahmeti içermekteydi.

Mûsâ, cahillerin buzağıya tapmasından dolayı Rabbinden özür dilemeleri için kavmini temsil eden seçkinlerden yetmiş adamı seçti. Allah onlara hazır olacakları bir vakit tayin etti. O vakitte hazır olduklarında Allah'a karşı cesaret edip, Mûsâ'dan, Allah'ı, apaçık gözleriyle ayan beyan görmeyi talep ettiler. İşte bunun üzerine onları şiddetli bir sarsıntı tuttu ki korkunçluğundan dolayı yıldırım çarpmış gibi bayılıp düştüler ve helak olup öldüler. Mûsâ, Rabbine yalvarıp yakararak dedi ki: "Ey Rabbim! Eğer dileseydin onları da beni de daha gelmeden önce helak ederdin. İçimizden birtakım beyinsizlerin işlediği günah yüzünden bizi helak edecek misin? Kavmimin, buzağıya tapmamaları ise, ancak Senin imtihanından başka bir şey değildir. Bununla Sen dilediğini saptırırsın, dilediğini de hidayete iletirsin. Sen bizim velimizsin, bize geniş merhametinle merhamet eyle. Sen bağışlayanların ve günahları affedenlerin en hayırlısısın."