الفجر · البلد

Allah Teâlâ, helak ettiği ümmetlere güç ve kuvvet bahşetmiş olduğundan, onunla nimetlendirmenin Yüce Allah’ın onlardan razı olduğuna dair bir delil olmadığını açıklayarak şöyle buyurmuştur:

İnsan, tabiatı gereği, Rabbi onu imtihan ederek ona ikram ettiğinde ve ona mal, çocuk ve şan verdiğinde kendisinin Allah’ın katında değerli olduğunu zannederek şöyle der: “O'nun ikramını hak ettiğim için Rabbim bana ikram etti.''

Ama onu imtihan ederek rızkını daraltırsa, o zaman Rabbinin onu aşağıladığını zannederek şöyle der: “Rabbim beni aşağıladı.''

Kesinlikle hayır. Durum bu insanın tasavvur ettiği gibi değildir; Allah’ın verdiği nimetler, Allah'ın kulundan razı olduğuna ve belalar da Rabbinin kulunu hor gördüğüne delil değildir. Bilakis doğrusu şu ki sizler Allah’ın size verdiği rızıklardan yetimlere ikram etmiyorsunuz.

Birbirinizi, yiyecek bir şey bulamayan fakirleri doyurmaya teşvik etmiyorsunuz.

Hiçbir çözüm yolu gözetmeksizin savunmasız kadın ve yetimlerin hakkını çokça yiyorsunuz.

Malı çok aşırı bir sevgiyle seviyor ve ona olan düşkünlüğünüz sebebiyle onu Allah yolunda harcamakta cimrilik gösteriyorsunuz.

Bunların sizin ameliniz olmaması gerekir. Öyleyse yeryüzünün şiddetle hareket ettiği ve sarsıldığı zamanı hatırlayın.

Ve (ey Peygamber!) kullarının arasında son hükmü vermek için Rabbin ve bölük bölük melekler geldikleri zaman;

O gün, üzerinde yetmiş bin dizgin ve her bir dizginin başında yetmiş bin meleğin çektiği cehennem getirilir. İşte o gün insan, Allah’a karşı taksiratını hatırlar. Oysa o gün bunları hatırlamasının ona hiçbir faydası yoktur. Çünkü o gün, amel işleme günü değil, karşılıkların görüleceği gündür.

Aşırı pişmanlıktan şöyle der: “Keşke gerçek hayat olan ahiret hayatım için salih ameller işleseydim.''

Hiç kimse o gün, Allah’ın azabı gibi azap edemez. Çünkü Allah’ın azabı en şiddetli ve en kalıcı olan azaptır.

Ve hiç kimse orada O'nun kâfirleri bağladığı gibi zincirleri bağlayıp vuramaz.

Yüce Allah, kâfirlerin cezasını zikrettikten sonra, müminlerin mükâfatlarını da zikredip şöyle buyurmuştur:

Ölümü esnasında ve kıyamet günü mümin kimseye şöyle denilecek: “Ey iman ve salih amelle huzura ermiş nefis!''

Nail olduğun büyük mükâfatla O'ndan razı olmuş ve sahip olduğun salih amellerle Allah Subhanehu ve Teâlâ katında razı olunmuş bir halde Rabbine dön!

Salih kullarımın arasına katıl!

Ve onlarla beraber, onlar için hazırladığım cennetime gir!

سورة Mekkî

İnsanın muhtaç olduğu, sıkıntıları ve kurtuluş yolları anlatılmıştır.

Yüce Allah, Mekke-i Mükerreme'ye; o Harem olan topraklara yemin etmiştir.

(Ey Peygamber!) Orada yaptıkları sebebiyle öldürülmeyi hak edenin öldürülmesi ve tutsak edilmeyi hak edenin tutsak edilmesi sana helaldir.

Allah Teâlâ, beşeriyetin babasına ve ondan çoğalıp üreyen çocuklara da yemin etmiştir.

Doğrusu Biz insanı, dünyada çektiği zorluklar sebebiyle bir gayret ve meşakkat içinde yarattık.

İnsan, günah işlediği zaman hiç kimsenin, hatta onu yaratan Rabbinin bile kendisine güç yetiremeyeceğini ve ondan intikam alamayacağını mı zannediyor?

"Birbiri üzerine yığılmış pek çok mal harcadım'' diyor.

Harcadığı şeyle böbürlenen bu kimse, Allah’ın onu görmediğini ve malını nereden kazandığını ve onu nerede harcadığını sorup, onu hesaba çekmeyeceğini mi zannediyor?