اللغة
هَلۡ أَتَىٰكَ حَدِيثُ مُوسَىٰٓ 15
(Ey Peygamber!) Mûsâ’nın, Rabbi ile ve düşmanı olan Firavun'la ilgili haberi sana geldi mi?
إِذۡ نَادَىٰهُ رَبُّهُۥ بِٱلۡوَادِ ٱلۡمُقَدَّسِ طُوًى 16
Rabbi ona, mukaddes Tuva vadisinde seslenmişti.
ٱذۡهَبۡ إِلَىٰ فِرۡعَوۡنَ إِنَّهُۥ طَغَىٰ 17
Söyledikleri arasında şunu da söyledi: “Firavun'a git! Şüphesiz o zulüm ve kibirlenmede haddini aştı.''
فَقُلۡ هَل لَّكَ إِلَىٰٓ أَن تَزَكَّىٰ 18
Ve ona de ki: "Ey Firavun! Küfür ve günahlardan arınmak ister misin?''
وَأَهۡدِيَكَ إِلَىٰ رَبِّكَ فَتَخۡشَىٰ 19
"Seni yaratan ve gözeten Rabbine yönlendireyim ki böylece O'ndan korkarak O'nun razı olduğu işleri yapar ve O'nu öfkelendiren işlerden kaçınırsın."
فَأَرَىٰهُ ٱلۡأٓيَةَ ٱلۡكُبۡرَىٰ 20
Mûsâ aleyhisselam ona, kendisinin Rabbinden gelen bir elçi olduğuna delalet eden büyük mucizeleri gösterdi. Bunlar el ve asa mucizeleridir.
فَكَذَّبَ وَعَصَىٰ 21
Firavun ise bu mucizeleri yalanlayıp, Mûsâ aleyhisselam'ın ona emrettiğine karşı gelmekten başka bir şey yapmadı.
ثُمَّ أَدۡبَرَ يَسۡعَىٰ 22
Sonra da Mûsâ’nın getirdiklerine iman etmekten yüz çevirerek Allah'a isyan etmeye ve hakka muhalefet etmeye devam etti.
فَحَشَرَ فَنَادَىٰ 23
Sonra da Mûsâ’ya galip gelmek için kavmini ve yandaşlarını toplayarak onlara şöyle seslendi:
فَقَالَ أَنَا۠ رَبُّكُمُ ٱلۡأَعۡلَىٰ 24
"Sizin en üstün Rabbiniz benim! Siz benden başkasına itaat edemezsiniz."
فَأَخَذَهُ ٱللَّهُ نَكَالَ ٱلۡأٓخِرَةِ وَٱلۡأُولَىٰٓ 25
Allah da dünyada denizde boğarak, ahirette de daha şiddetli bir azaba sokarak onu cezalandırdı.
إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَعِبۡرَةٗ لِّمَن يَخۡشَىٰٓ 26
Muhakkak dünyada ve ahirette Firavun’u cezalandırdığımız bu azapta Allah’tan korkan kimseler için bir öğüt vardır. Zira nasihatlerden faydalanan kimseler onlardır.
ءَأَنتُمۡ أَشَدُّ خَلۡقًا أَمِ ٱلسَّمَآءُۚ بَنَىٰهَا 27
(Ey yeniden dirilişi yalanlayanlar!) Sizi yoktan var etmesi mi Allah'a daha zordur, yoksa gökyüzünü yaratması mı?
رَفَعَ سَمۡكَهَا فَسَوَّىٰهَا 28
Üst kısmını yükseltti; kusur, yarık ve hatalar olmayacak şekilde onu düzgün kıldı.
وَأَغۡطَشَ لَيۡلَهَا وَأَخۡرَجَ ضُحَىٰهَا 29
Güneş'i battığı zaman gecesini kararttı ve doğduğu zaman da ışığını gösterdi.
وَٱلۡأَرۡضَ بَعۡدَ ذَٰلِكَ دَحَىٰهَآ 30
Gökyüzünü yaratmasının ardından yeryüzünü yaydı ve oraya bütün faydalı şeyleri yerleştirdi.
أَخۡرَجَ مِنۡهَا مَآءَهَا وَمَرۡعَىٰهَا 31
Orada akan kaynaklarla suyunu çıkardı ve hayvanların otladığı bitkiler yetiştirdi.
وَٱلۡجِبَالَ أَرۡسَىٰهَا 32
Ve dağları da toprağa sabit kıldı.
مَتَٰعٗا لَّكُمۡ وَ لِأَنۡعَٰمِكُمۡ 33
(Ey insanlar!) Bütün bu nimetler sizin ve hayvanlarınız içindir. Bütün bunları yaratan, bunları yeni baştan yaratmaktan da aciz değildir.
فَإِذَا جَآءَتِ ٱلطَّآمَّةُ ٱلۡكُبۡرَىٰ 34
Her şeyin dehşete kapılacağı ikinci üfleme gerçekleşince kıyamet kopacak.
يَوۡمَ يَتَذَكَّرُ ٱلۡإِنسَٰنُ مَا سَعَىٰ 35
O gün geldiğinde insan hayır veya şer olarak yaptığı bütün amellerini hatırlayacaktır.
وَبُرِّزَتِ ٱلۡجَحِيمُ لِمَن يَرَىٰ 36
Ve cehennem getirilerek onu görenlere açıkça gösterilir.
فَأَمَّا مَن طَغَىٰ 37
Fakat kim sapıklıkta haddini aşmışsa;
وَءَاثَرَ ٱلۡحَيَوٰةَ ٱلدُّنۡيَا 38
Ve geçici dünya hayatını kalıcı ahiret hayatına tercih etmişse;
فَإِنَّ ٱلۡجَحِيمَ هِيَ ٱلۡمَأۡوَىٰ 39
Muhakkak cehennem ateşi onun barınacağı yerleşim yeri olacaktır.
وَأَمَّا مَنۡ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِۦ وَنَهَى ٱلنَّفۡسَ عَنِ ٱلۡهَوَىٰ 40
Her kim de Rabbinin huzurunda olmaktan korkarak kendini Allah’ın haram kıldığı arzulardan alıkoyarsa, muhakkak cennet onun barınacağı yerleşim yeridir.
فَإِنَّ ٱلۡجَنَّةَ هِيَ ٱلۡمَأۡوَىٰ 41
Her kim de Rabbinin huzurunda olmaktan korkarak kendini Allah’ın haram kıldığı arzulardan alıkoyarsa, muhakkak cennet onun barınacağı yerleşim yeridir.
يَسَۡٔلُونَكَ عَنِ ٱلسَّاعَةِ أَيَّانَ مُرۡسَىٰهَا 42
(Ey Peygamber!) Yeniden dirilişi yalanlayan o kimseler sana soruyorlar: "Kıyamet ne zaman kopacak?"
فِيمَ أَنتَ مِن ذِكۡرَىٰهَآ 43
Senin buna dair bir bilgin yok ki onlara söyleyesin, zaten bu senin işin de değildir. Aslında senin görevin, sadece, insanları ona hazırlamaktır.
إِلَىٰ رَبِّكَ مُنتَهَىٰهَآ 44
Kıyametin nihaî bilgisi sadece Rabbinde vardır.
إِنَّمَآ أَنتَ مُنذِرُ مَن يَخۡشَىٰهَا 45
Şüphesiz sen, ancak kıyametten korkan kimseler için bir uyarıcısın. Çünkü senin uyarından istifade edecek olanlar yalnızca onlardır.
كَأَنَّهُمۡ يَوۡمَ يَرَوۡنَهَا لَمۡ يَلۡبَثُوٓاْ إِلَّا عَشِيَّةً أَوۡ ضُحَىٰهَا 46
Kıyamete şahit oldukları o gün, sanki dünya hayatlarında sadece bir günün arifesi veya sabahının ilk vakitleri kadar kalmış gibidirler.
Davet edilen kimseye hitap ederken yumuşak (rıfkla) davranmak gerektiği ifade edilmiştir.
Allah’tan korkmak ve nefsini arzularından alıkoymak cennete girme sebebidir.
Kıyamet saatinin ilmi, Allah Teâlâ’nın dışında kimsenin bilmediği gizli bilgilerdendir.
Allah Teâlâ, gökleri ve yeryüzünü yaratışının ayrıntılarını beyan etmiştir.