الأحقاف

Biz kesin bir emirle insana, anne-babasına iyilik yapmasını emrettik. O ikisi hayattayken ve ölümlerinden sonra dine muhalif olmadığı müddetçe, özellikle de kendisini güçlükle taşıyan ve güçlükle doğuran annesine iyilikte bulunmasını emrettik. Onun anne karnında taşınması ve sütten kesilmesi otuz aydır. İnsan, kırk yaşına gelip de zihinsel ve bedensel olarak kemale erip olgunlaşınca şöyle der: "Rabbim! Bana ve ana-babama verdiğin nimetine şükretmemi, razı olacağın salih ameli işlememi bana ilham et. O ameli benden kabul et. Benim için çocuklarımı da ıslah et. Ben, Sana günahlarımdan tövbe ettim. Şüphesiz ki ben itaat ile Sana boyun eğen ve Senin emirlerine teslim olanlardanım."

İşte bunlar, işledikleri salih amellerinin en güzelini kabul ettiğimiz, günahlarını bağışladığımız ve kendilerini günahlarından dolayı azarlamadığımız kimselerdir. Bunlar cennet ehli kimseler arasındadırlar. Bu vaat doğru bir vaattir ve kesinlikle gerçekleşecektir.

Allah Teâlâ, iyiliğe teşvik etmek için anne-babasına iyilik yapan kimsenin örneğini zikrettikten sonra anne-babasına kötü davranan kimsenin örneğini zikrederek anne-babaya kötü davranmaktan uzak tutmak için şöyle buyurmuştur:

Anne-babasına "Öf size! Benden önce nice nesiller gelip geçmişken, beni kabrimden canlı bir şekilde çıkmakla mı tehdit ediyorsunuz?" diyen çocuğun ana-babası, Yüce Allah'tan çocuklarına hidayet etmesi için yardım isteyip çocuklarına şöyle seslenmişlerdir: "Eğer ölümden sonra diriltilmeye iman etmiyorsan yazıklar olsun sana! Tekrar dirilmeye iman et! Şüphesiz Allah’ın yeniden diriltmek hakkındaki vaadi haktır." O ise ölümden sonra dirilmeyi inkâr ettiğini yineleyerek şöyle cevap vermiştir: "Ölümden sonra dirilmeyle alakalı söylenen şeyler ancak önceki kitapların uydurdukları masallardan başka bir şey değildir. Allah'tan böyle bir şey sabit değildir."

İşte onlar, cinlerden ve insanlardan olup haklarında azabın gerçekleştiği kendilerinden önce gelip geçmiş ve hüsrana uğramış toplumlar arasındadırlar. Şüphesiz onlar, ateşe girişleriyle kendi nefislerini ve ailelerini ziyana uğratan kimselerdir.

Her iki grubun da -bir grup cennette, bir grup da cehennemde olmak üzere- amellerine göre dereceleri vardır. Cennet ehli kimselerin dereceleri yüksektir. cehennem ehlinin dereceleri ise alttadır. Bu da Allah Teâlâ'nın, yaptıklarının karşılığını kendilerine tam olarak vermesi içindir. Kıyamet günü onlar iyiliklerinin eksiltilmesiyle ya da kötülüklerinin artırılmasıyla zulme uğratılmazlar.

Allah'a iman etmek yerine küfre sapanlar ve peygamberleri yalanlayanlara, azap olunmak için ateşe arz edildikleri gün kınanıp azarlanarak onlara şöyle denir: "Dünya hayatınızda bütün iyiliklerinizi yitirdiniz. Onun zevk ve lezzetlerinden isteğiniz gibi faydalandınız. Bugün ise, dünyadayken haksız yere büyüklenmeniz, inkâr ve masiyetler ile Allah'ın itaatinden çıkmanız sebebiyle alçaltıcı bir azapla cezalandırılacaksınız."